عيد فطر با شاعران بزرگ ...

  

« عيد سعيد فطر بر همه مسلمانان جهان  مبارك»

اين عيد ، جشن پیروزی بر نفس سرکش است .از آن جا که " فطر " پایان " صوم " است به عید فطر عید صیام نیز گفته شده است وتبریک و تهنیت این روز همچون دیگر اعیاد اسلامی مورد توجه قرار گرفته شده است .

این عید فرخنده و این روز خجسته از نگاه شاعران نکته یاب مسلمان دورنمانده است ، اشعاري از شاعران بزرگ رو در مورد اين عيد بزرگ براتون مي ذارم و باز هم اين عيد رو بهتون تبريك مي گم!!!

 

فرخی سیستانی :

                     عید قربان بر او مبارک باد

 

خاقانی شروانی :

                    گفتم کدام عید نه اضحی بود نه فطر

                    بیرون از این دو عید چه عیدست دیگرش

 

رودکی سمرقندی :

                       روزه به پایان رسید و آمد نو عید

                      هر روز بر آسمانت باد امروا

 

منوچهری دامغانی :

                           بر آمدن عید و برون رفتن روزه

                        ساقی بدهم باده بر باغ و به سبزه

 

خواجه شمس الدین محمد حافظ :

                             حافظ منشین بی می و معشوق زمانی

                             کایام گل و یاسمن و عید صیام است

 

مسعود سعد سلمان :

                             ای خداوند عید روزه گشای

                             بر تو فرخنده شد چو فر همای

 

 

خدا آدمای مغرورو دوست نداره!

غرور !

چه نام آشنايي!

اين روزها هر كسي ازش دم مي زنه! راستي واقعا مغرور بودن خوبه يا نه؟!

من فكر مي كنم بعضي وقت ها غرور لازمه البته در حد متعادلش،  براي اين كه هر كسي تن به هر خفتي نده! بعضي وقت ها غرور لازمه تا آدما بفهمن به خاطر اين دنيا ، آخرتشونو ندن. شأن خودشونو به خاطر هر چيز كوچكي پايين نيارن .

اما هميشه هم غرور خوب نيست.  بعضي آدما فكر مي كنن به خاطر غرورشون مي تونن پا روي شخصيت هر كسي بذارن!

تا به يك جايي مي رسن مي تونن هر رفتاري كه بخوان با بقيه داشته باشن! بعضي هاشون هم ديگه خيلي لطف كنن فقط جواب سلامتو مي دن! بعدشم كلي منت كه ....

مي خوام بپرسم  از شما ، از همه ي آدما ، غرور خوبه يا بده؟!

میگن خدا افرادی رو که غرورشونو میشکونه خیلی دوست داره ، چون غرور و تکبر بارز ترین ویژگی شیطانه ، و خدا نمیخواد مخلوقش این خصلت رو از شیطان بگیره. اگه یه جایی ، یه زمانی ، غرورت شکست ، غصه نخور ، شاید به ظاهر فکر کنی زمین خوردی ، اما در اصل خدا دستتو گرفته و از روي زمین بلندت کرده. هر عملی ، هر حرفی ، هر حرکتی یه پشت صحنه ای داره که بقیه ازش بی خبرن ، مثلا ممکنه هدف من از این صحبت ها فقط مطرح کردن خودم و یا جلب توجه باشه ، ولی اینو کسی نمیدونه ، اتفاقات و داستان هایی هم که تو زندگی ما از طرف خدا میوفته عین همین موضوعه. بعضی وقتا خدا خوشی های مارو ازمون میگیره تا خوب شیم ، آخه میدونی که؟ ما اومدیم اینجا که خوب باشیم ، نه خوش !

خدا آدماي مغرورو دوست نداره! مگه نه؟! مي خوام بپرسم از تو ، تويي كه مغروري،

وقتی که غرور کسی رو له می کنی، وقتی که کاخ آرزوهای کسی رو ویرون می کنی، وقتی که شمع امید کسی رو خاموش می کنی، وقتی که بنده ای رو نادیده می گیری ، وقتی که حتی گوشت رو می بندی تا صدای خرد شدن غرورش رو نشنوی، وقتی که خدا رو می بینی و بنده خدا رو نادیده می گیری ، می خوام بدونم ،دستهات رو بسوی کدوم آسمون دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟.

بسوی کدوم قبله نماز می گزاری ?!!!

غوغا ...

 

اما...

اعجاز ما همين است :
ما عشق را به مدرسه برديم
در امتداد راهرويي کوتاه
در آن کتابخانهء کوچک
تا باز اين کتاب قديمي را
که از کتابخانه امانت گرفته ايم
- يعني همين کتاب اشارات را -
با هم يکي دو لحظه بخوانيم

ما بي صدا مطالعه مي کرديم
اما کتاب را ورق مي زديم
تنها
گاهي به هم نگاهي ...
ناگاه
انگشتهاي (( هيس ! ))
مارا
از هر طرف نشانه گرفتند

انگار
غوغاي چشمهاي من و تو
سکوت را
در آن کتابخانه رعايت نکرده بود ! ...

پیغامی از پروردگار... کاش صدایش را بشنویم!!!

پیغامی از پروردگار...

 

بخوان مرا .منم پروردگارت.

خالقت از ذره ای نا چیز .صدایم کن مرا.

آموزگار قادر خود را .قلم را.

من هدیه ات کردم.بخوان مرا.منم معشوق زیبایت.

منم نزدیکتر از تو به تو . اینک صدایم کن رها کن غیر ما را سوی ما باز آ.

 منم پروردگار پاک بی همتا . منم زیبا که زیبا بنده ام را دوست می دارم .

 تو بگشا گوش دل . پروردگارت با تو می گوید تو را در بیکران دنیای تنهایان.

 رهایت من نخواهم کرد. بساط روزی خود را به من بسپار .

 رها کن غصه یک لقمه نان و آب فردا را . تو راه بندگی طی کن .

 عزیزا.

 من خدایی خوب می دانم . تو دعوت کن مرا بر خود .

 به اشکی. یا خدایی میهمانم کن. که من چشمان اشک آلوده ات را دوست می دارم .

 طلب کن خالق خود را.

بجو ما را تو خواهی یافت که عاشق می شوی بر ما و عاشق می شوم بر تو .

که وصل عاشق و معشوق هم عالمی دارد...

ماه من ...

 

 

 

ای ماه سر به مهر

 

                     سر از سجده بر مدار

 

                                       پشت سرت کسی ست

 

                                                            که شق القمر می کند ...

 

شهادت امام علی (ع) بر همه شیعیان تسلیت باد.

(التماس دعا)

پنجره ای رو به آفتاب ...

 

حصار خاطره ام را جرقه روشن کرد

صدای پایی از آن دورهای دور آمد

سکوت شب بشکست

دل گرفته من

از جرقه روشن شد

درون سینه  دلم

در میان شعله نشست

مرا به وسوسه آفتاب دعوت کرد

کسی که پنجره را

رو به         آفتاب گشود....

طلوع مقدس...

در دنيا

              

                             اگر صدائي بماند                                            

 

اگر سرودي بماند

                  

                                  اگر كلمه اي بماند

 

 

صداي انسان ، سرود انسان ،‌   در اين كلام است

 

 

عشق من ، اي رهائي پرواز از قفس...

 

آزادي ، اي طلوع مقدس!

از نوشته های لوئی پاستور...

 

 

در هر حرفه ای که هستید نه اجازه دهید به بد بینی های بی حاصل آلوده شوید و نه بگذارید لحظات تاسف بار ، که برای هر ملتی پیش می آید شما را به یاس و نا امیدی بکشاند . در آرامش حاکم بر آزمایشگاه ها و کتابخانه هایتان زندگی کنید . نخست از خود بپرسید برای یادگیری و خود آزمائی چه کرده ام ؟ سپس همچنان که پیشتر می روید ، بپرسید من برای کشورم چه کرده ام ؟ و این پرسش را آنقدر ادامه دهید تا به این احساس شادی بخش و هیجان انگیز برسید که شاید سهم کوچکی در پیشرفت و اعتلای بشریت داشته اید . اما هر پاداشی که زندگی به تلاشهایمان بدهد یا ندهد ، هنگامی که به پایان تلاش هایمان نزدیک می شویم ، هر کداممان باید حق آنرا داشته باشیم که با صدای بلند بگوئیم:

من آنچه در توان داشته ام انجام داده ام!!!

( لوئی پاستور1895- 1832)

در جدال آئينه و تصوير...

 

  آن جا كه عشق

غزل نيست

               كه حماسه اي ست ،

هر چيز را

             صورت حال

                         با‍ژگونه خواهد بود:

زندان

              باغ ِ آزاده مردم است

 

و شكنجه و تازيانه و زنجير

نه وهني به ساحت آدمي

                       

                          كه معيارش ارزش هاي اوست؛

كشتار

تقدس و زهد است و

                         مرگ

                                زنده گي ست.

و آن چوبه ي دار را بيالايد

با مرگي شايسته ي پاكان

به جاودانه گان

                 پيوسته است.

 

 

آن جا كه عشق

غزل نيست

               كه حماسه اي ست ،

هر چيز را

             صورت حال

                         با‍ژگونه خواهد بود:

 

رسوايي

            شهامت است و

سكوت و تحمل

                 نا تواني.

 

از شهري سخن مي گويم كه در آن ، شهرْ ، خدائيد!

 

ديري با من سخن به درشتي گفتيد ،

خود آيا به دو حرف تاب تان هست؟

تاب تان هست؟

 

 

 

(شاملوي بزرگ)

خبر ...

 

پاي اگر خسته به راه است

 

سنگ انداخته در راه اگر مرگ

 

بال رفتن نشكسته ست و هدف گم نشده ست!

 

عابري مرد براه ( كوزه اي بود و شكست )

و در اين باره سخن هايي آنگونه گذشت

 

كه كلاغي ز سر شاخه پريد

 

و كلاغي ديگر به صداي سيه آورد خبر :

 

عابري خسته به ره مرد ! وليكن

سنگ انداخته در راه اگر مرگ

بال رفتن نشكسته ست و هدف گم نشده ست

....

باد...

 

 

باد را بايد كشت

                                باد ويرانگر پائيزي را مي گويم!

از چه رو مي شكني ،

                                 ساقه ى زنبق را باد

زنبق ترد بياباني

                               عاقبت بر تو و بيداد تو

                                     خواهد شوريد...

 

اي عابر !

اميد ...

 

 

من آن فانوسم – اي عابر ! – كه امشب

                                     زبان بر خويش و ره را بر تو بستم

   تو آتش باش و اينك روشنم كن

                                      كه خامش من به اميد تو هستم !...