همراه با هدایت ...

هرکس با قوه‌ی تصور خودش کسی دیگر را دوست دارد و این از قوه‌ی تصورش است که کیف می‌برد، نه آن کسی که روبه‌روی اوست!

آن شخص تصور درونی خودمان است. یک موهوم که با حقیقت اصلی فرق دارد.

(صورتک‌ها/ صادق هدایت)

فرصت کوتاه است ...

همه توانم را جمع می کنم

و برای دیدنـت آماده می شوم

باید عجله کـنم

فرصت فکر کردن ندارم

با همین یک نگاه آخر

باید هرچه در دلم دارم بگویم ...

و سپس به آهستگی از تو دور شوم

به آهستگی ...