تبسمی طولانی ...
من زیر آسمان بلند هستم
راه می روم ...نفس می كشم

حس می كنم كه در این لحظه ناشناخته ترینم
عادت می كنم به تنهایی
كنار می آیم با بودن
طی می كنم با زندگی
گذر می كنم از اتفاق ...
دلم فریاد می خواهد
و
یك سكوت عمیق
و تبسمی طولانی ...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم شهریور ۱۳۸۹ ساعت 13:36 توسط بانو
|