آسمان خراش ها ، مغرور ايستاده اند.

چنان به نظر مي آيد كه مي گويند ؛ مطلق را بازجسته اند و آن را در وجود خويش بازيافته اند.

بي گناه و معصوم اما ، آنان

چنان چون پولادي گنگ و ، از پايه هاي ديوارها گنگ تر ، بر جاي ايستاده اند .

آنان زمزمه مي كنند :« ما را انسان ساخته است. »

« ما مغروريم ، چرا كه انسان مغرور است . »

« و ما ، مطلق را ، بيش از آنچه انسان بازيافته درنيافته ايم!»

                                                                        ساندربرگ شاعر امريكايي

                                                                                          ترجمه سيرويس طاهباز