به دنبال دوست داشتن ها ...
دهانت را می بویند
مبادا گفته باشی دوست ات می دارم.
دل ات را می بویند
روزگار غریبی ست ، نازنین
و عشق را
کنارِ تیرکِ راه بند
تازیانه می زنند
و عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
در این بن بست ِ کج و پیچ ِ سرما
آتش را
به سوخت بار ِ سرود و شعر
فروزان می دارند.
به اندیشیدن خطر مکن.
روزگار غریبی ست ، نازنین
آن که بر در می کوبد شباهنگام
به کشتن چراغ آمده است.
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
و تبسم را بر لب ها جراحی می کنند
و ترانه را بر دهان .
شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد
کباب ِ قناری
بر آتش ِ سوسن و یاس
روزگار غریبی ست ، نازنین
ابلیس ِ پیروزمست
سور ِ عزای ما را بر سفره نشسته است.
خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد ...
(شاملوی بزرگ)