وقتی به آسمان می نگرم این فاصله هاست که در زیبایی خود مرا پنهان کرده و چه بی صدا من با این تنهایی در خودم می شکنم

و کسی جز او نمی بیند و اشک ها ...

و اشکها مرا غرق نگاه خود می سازند

و چه صادقانه پاک می مانم

لحظه هایی که همه مشغواند و مرا در خم ناباوری های خود می شکنند

صداقت لایق چه کسانیست ... ؟؟؟